Een kunstzinnige kennismaking met het werk van..............

Een ‘Kunstzinnige kennismaking’ met het werk van…… geschreven door Albert Althuis.

Albert liep er al wat langer mee rond om zoiets te doen. Het eerste  gesprek en het artikel was een “test”, zowel voor Petra van Stam als voor Albert. Beiden vonden dat het gesprek en het resultaat in de Friso goed was.

Met Jeroen (Hunia’s drukkerij) is nu afgesproken dat we er een serie van mogen maken.

Zo komt er een mooie serie van een ‘Kunstzinnige kennismaking’ met…..
Steeds voor de ‘huis aan huis’ editie.
En natuurlijk daarmee ook voor de website.

het werk van
Een kunstzinnige kennismaking met het werk van Siete Koch

Een kunstzinnige kennismaking met het werk van

Siete Koch

Workumer krant Friso

Dinsdag 18 januari 2022

‘Je wilt weten wat ik graag centraal wil stellen in dit gesprek?’ Terwijl hij dit vraagt, pakt Siete een kommetje van Workumer aardewerk en zet het voor ons op tafel. Daar wil hij het dus graag met mij over hebben. Of dit kleine kommetje genoeg gespreksstof zal geven weet ik op dit moment nog niet. ‘Laat ik eerst maar eens een foto maken’, zeg ik tegen mezelf.

We kennen elkaar al een aantal jaren, maar toch ben ik verrast dat hij begint met iets dat zo klein van formaat is. Het komt niet bij deze bescheiden man op te beginnen met zijn grotere werk dat we kennen van de omlijsting van de ingang van hotel Wymerts op het Noard en van wat te bewonderen is op een muur van het pleintje achter het Pottebakkershûs.
Hij zou ook een vaas kunnen pakken, prachtig van vorm en kleur, maar nee het wordt dit eenvoudige kommetje in de bekende bruine kleur. Het is duidelijk dat voor hem niet het werk dat hij zelf heeft ontworpen en vorm gegeven het meest belangrijk is, maar dat wat iemand uit het verleden heeft bedacht en wat daarna duizenden keren is geproduceerd, bijvoorbeeld in de aardewerkfabriek van de firma De Boer (gestopt in 1999).
‘Daar heb ik mijn werkelijke opleiding gehad’, vertelt Siete, en hij vervolgt: ‘Jopie Nijenhuis was de man die me het vak van ‘draaien’ heeft geleerd. Hij was ‘meester-draaier’. In 1973 kwam ik bij hem terecht omdat ik het vak beter wilde leren. Dat kwam zo: ik werkte als creatief therapeut in het psychiatrisch ziekenhuis Bloemendaal in Loosduinen. Bij die therapie liet ik de cliënten werken met hout, ik liet ze schilderen of boetseren met klei. Dat laatste boeide me zelf het meest en daarom ging ik in de leer bij de kunstenaar/keramist Kees Hoogendam in Den Haag waar ik toen ook woonde.
Toen ik een aantal jaren later in Workum ging wonen sprak het voor mij vanzelf dat ik naar die aardewerkfabriek ging. Zoals gezegd: daar heb ik echt het ambacht geleerd. Ik dank al mijn vaardigheden aan mijn leermeester daar, vandaar het kommetje want dit is als het ware de basis waarop ik nog steeds voortbouw. Uiteindelijk ben ik dus een gewone ambachtsman.’

Wat hij bedoelt met dat laatste begrijp ik heel goed want we hebben het daarover al eens eerder gehad. Hij wil er mee zeggen dat hij zich geen kunstenaar voelt. Op dit moment ga ik maar niet in op het verschil tussen ambachtsman en kunstenaar. Hij weet wel dat ik van mening ben dat hij in zekere zin wel een kunstenaar is. En dat is omdat hij op basis van zijn ambacht altijd iets persoonlijks toevoegt aan dat wat hij maakt. Dat geldt zowel voor de vormgeving, zijn kleurgebruik als ook voor de composities in zijn grotere werk.

Vanaf 1985 vormde Siete met zijn broer Harry een gouden keramiekkoppel. ‘Ik deed het vormwerk, hij de beschildering. We maakten onder meer grote aantallen waterdicht en duurzaam keramiek, geschikt voor bloemen en tuinplanten.’ Via dit werk kwamen de twee broers in aanraking met begraafplaats en crematorium Westerveld in Velsen, een ontwerp van de architect Willem Dudok. Hier moesten ze de urnentuin restaureren en opnieuw inrichten. Blijkbaar beviel deze samenwerking zo goed dat Siete tot op de dag van vandaag nog maandelijks opdrachten krijgt vanuit dit crematorium. Vaak betreft het tekstplaten maar dikwijls gaat het ook om een speciale urn.

‘Wat ik graag doe’, vervolgt Siete, ‘is het werken in opdracht. Dat kan een speciale vaas of schaal zijn, een gewoon gebruiksvoorwerp, een vrij werk van keramiek of een urn. Ik stel me graag in dienst van mensen die me vragen iets voor hen te maken. Ik luister naar hun wensen en probeer me goed in te leven in hun bedoeling. Het maakt me niet uit of het een groot of klein werk betreft. Een eenvoudige schaal is voor mij even waardevol als het grootste tableau. Als ik er mee aan het werk ben, is er regelmatig contact met de opdrachtgever. Het uiteindelijke resultaat maakt me pas tevreden wanneer de cliënt het gevoel heeft dat het een eigen product is.’

‘Ik weet dat je ook workshops geeft. Daar heb je eveneens met mensen te maken die helemaal niets kunnen, geeft je dat voldoening?’ ‘O zeker, ik doe dat in verschillende plaatsen, er is veel belangstelling voor. Hier in Workum geef ik de workshops in de Klameare. Het blijft voor mij een plezier mensen te laten voelen wat het is om achter een draaischijf te zitten en onder je handen iets te laten ontstaan. Of te ontdekken hoe je kunt boetseren en ervaren wat het contact met klei met hen doet.
Waarom ik dit werk graag doe is omdat mensen aangeven dat er iets therapeutisch zit in het werken met handen in de klei. Men ervaart dit gevoel als bevrijdend.’

Zo is de cirkel weer rond bedenk ik, want Siete zelf vatte immers liefde op voor het werken met klei toen hij creatief therapeut was.

Maak ook kennis met de andere kunstenaars:

  • Een kunstzinnige kennismaking met het werk van Henk de Boer

    Een kunstzinnige kennismaking met het werk van Henk de Boer Workumer krant FrisoDinsdag 14 december 2021 Albert AlthuisIn de smaakvolle ruimte van galerie 'De halve Zwaan' op de hoek Dwarsnoard/Trekwei, liet ik op me inwerken wat ik allemaal zag. Het was veel en divers, maar ik verbaasde me over mezelf want de veelheid van dit alles maakte niet dat ik een onrustig gevoel kreeg. Dat zal te maken hebben met de witte, rustgevende wanden en de royale ruimte tussen zowel de schilderijen als het ruimtelijk werk.Een voorbeeld van dat ruimtelijk werk en tegelijk een voorbeeld van de speelse originaliteit van Henk hangt in een hoek, een mooie boomtak met een koperen staaf er doorheen die eindigt in een nestje met een ei. In de vensterbank staan schalen gemaakt van potscherven en grillig gevormde koperen lampen. En als ik met hem meeloop naar de werkruimte die aan de galerie grenst, laat hij me zien...
  • Een kunstzinnige kennismaking met het werk van Christien van Aken

    Een kunstzinnige kennismaking met het werk van Christien van Aken Workumer krant FrisoDinsdag 16 november 2021 Albert Althuis'Mijn vader was een wijze man. Ik was leerling van het gymnasium waar hij leraar klassieke talen was. Hij had in de gaten dat ik op dat moment niet zo'n studiehoofd was en daarom gaf hij me het advies naar de lerarenopleiding te gaan. Daar volgde ik o.a. de richting beeldende vorming.' Christien reageert hiermee op mijn vraag om iets te vertellen over haar achtergrond. En ze vervolgt met: 'Zodoende kwam ik na die opleiding in het onderwijs. Tientallen jaren gaf ik handvaardigheid/tekenen en kunstgeschiedenis aan leerlingen die dit als examenvakken kozen voor hun havo diploma. Het was in Utrecht aan dezelfde school waar mijn partner Marie-Anne werkte als docent geschiedenis. Daarna gingen we naar Friesland.''Als je dat zo zegt ben ik natuurlijk wel wat verbaasd. Want het is een grote overgang van de stad Utrecht naar...
  • Een kunstzinnige kennismaking met het werk van Henk Ravenhorst

    Een kunstzinnige kennismaking met het werk van Henk Ravenhorst Workumer krant FrisoDinsdag 12 oktober 2021 Albert Althuis'Het is niet goed om een dag te beginnen zonder koffie', zegt Henk als ik bij hem binnenkom. Daarom krijg ik eerst een voortreffelijke cappuccino. Terwijl hij zich daarna ook zelf voorziet van zo'n cappuccino begint het gesprek als vanzelf. 'Ja dat schilderij heb ik gekozen omdat het veel zegt over mijn werk, maar meer nog over de periode waarin ik het schilderde.''Laten we daar dan maar mee beginnen' zeg ik, 'schets die achtergrond maar in een paar lijnen.' 'Oké', is de reactie van Henk en hij vervolgt: 'Je kunt het je van mij nu waarschijnlijk niet voorstellen, maar ik liep altijd in pak, met stropdas. Dat hoorde bij mijn werk als accountmanager bij een bedrijf in pensioenverzekeringen. Toen kwamen er reorganisaties, bij een eerste ronde werd ik gespaard, maar bij de tweede ronde in 2014 werd...
  • Een kunstzinnige kennismaking met het werk van Matteke de Vries

    Een kunstzinnige kennismaking met het werk van Matteke de Vries Workumer krant FrisoDinsdag 14 september 2021 Albert Althuis'Toen je me belde om een afspraak te maken voor ons gesprek wist ik meteen welk schilderij ik als uitgangspunt wilde gebruiken. Maar dat kan ik niet verklaren het was puur intuïtief'.' Als Matteke de deur van Súd 143 voor me open doet is dit zo ongeveer het eerste wat ze zegt. Voor mijn gevoel typeert dit zinnetje haar om twee redenen: vanwege het woord intuïtief en vanwege het feit dat dit haar eerste zin is. Uit dit laatste valt op te maken dat ze graag vertelt en niet hoeft te wachten tot haar een vraag wordt gesteld. Matteke neemt me eerst mee naar de voorkamer en zegt: 'Tegenwoordig neem ik bezoekers die benieuwd zijn naar mijn schilderijen, meteen hiermee naar toe. Er hangen hier allerlei olieverfschilderijen en aquarellen.' Ze wil verdergaan, maar ik onderbreek haar...
  • Een kunstzinnige kennismaking met het werk van Frans Berkhout

    Een kunstzinnige kennismaking met het werk van Frans Berkhout Workumer krant FrisoDinsdag 6 juli 2021 Albert Althuis Wanneer je op de Vicariswei in Workum zoekt naar het huis van Frans Berkhout hoef je het huisnummer niet te kennen. Op de voorgevel zie je een afbeelding van één van zijn schilderijen. Zou je aanbellen met de vraag of hij nog meer van dit soort schilderijen heeft dan zou hij waarschijnlijk zeggen: 'Kom maar binnen en laat je verrassen'. Met een kop koffie op de bank hoefde ik maar om me heen te kijken. Ze waren tegenover me en achter me, die schilderijen met de voor Frans kenmerkende lage horizon, de weidse lucht en één of enkele skûtsje-achtige schepen. Dit thema hoort zo sterk bij hem dat hij momenteel al maar weer een variatie maakt. Hij werkt er ongeveer drie maanden aan.Daarnaast aquarelleert Frans ook, maar dat doet hij altijd ter plekke. Fietst of rijdt hij ergens...